021-Enbiya Sûre-i Celîlesi 021/112

رَبِّ احْكُم بِالْحَقِّ وَرَبُّنَا الرَّحْمَنُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى مَا تَصِفُونَ ﴿١١٢﴾

Rabbıhkum bil hakk(hakkı), ve rabbuner rahmânul musteânu alâ mâ tasıfûn.(112)

Rabbim! Aramızda hakkaniyetle hüküm ver! (Onlara dön) ve (de ki): Kendisine yakıştırdığınız tüm (gerçek dışı) nitelemelere karşı kendisinden yardım istenecek tek merci, (yine) O sınırsız merhamet sahibi olan Rabbimizdir.(112) (Enbiya 112)

(The Messenger) said (in conclusion): "My Lord, judge (between me and those unbelievers) with truth (and allow the truth to be fully manifested). Our Lord is the All-Merciful, the One Whose help is ever sought against all that you falsely attribute (to Him and me)."(112)