Ramadan: The Month of Mercy, Hope and Abundance

Rahmet, Ümit ve Bereket Ayı Ramazan

The Prophet says, 'Woe to those who fail to earn Divine Mercy even though they have reached Ramadan, may their faces be dragged on the floor'.

"Ramazan'ı idrak ettiği halde, afv u mağfirete liyakat kazanamamış kimseye yazıklar olsun, burnu sürtülsün onun" deniyor.

This is one of the three instances where our noble Prophet uses such an expression.

Üç hususu söylediği yerlerde bir tanesi de budur, Efendimiz'in (sallallâhu aleyhi ve sellem).

'Being dragged on the floor' is an idiom inferring inferior behaviour. He does not mean to curse them.

"Burnun yere sürtülmesi" mevzuu, "Hakarete maruz kalsın" yerinde bir idyum olarak kullanılıyor; "Allah, belasını versin.

He does not mean 'May God curse you'.

Allah, kahretsin" değil.

Or 'May you be destroyed' or similar expressions that we use.

Bunlar ve "Yerin dibine batsın. Canı cehenneme" gibi cümleler bizim kullandığımız ifadeler; bu şekilde anlamamak lazım onu.

We already place our faces on the ground when we prostrate.

Secdede zaten burnumuz yere sürünüyor bizim.

This is how we should understand the words of the Prophet.

"Burnu böyle yere sürtülsün onun" sözünde de bir kere meseleye öyle bakmak lazım.

Ramadan is an opportunity bestowed by God for people to repent.

Şimdi Ramazan-ı şerif, Cenâb-ı Hakk'ın, insanları mağfiret adına lütfettiği bir fırsat ayıdır.

In this month, fasting is an opportunity to be purified from sins, God makes fasting a means for your purification.

O Ramazan-ı şerifte, oruç, aç durma, ayrı bir fırsattır; Allah (celle celâluhu) sizin günahlardan arınmanıza -bir yönüyle- o işi bir sebep kılıyor, bir vesile kılıyor; onunla günahlardan arınıyorsunuz.

You stay hungry and be patient and then earn the reward of your fasting.

Aç duruyorsunuz; aç durmak suretiyle sabrediyorsunuz, sabrın mükâfatını görüyorsunuz.

You try to abandon bad habits and therefore earn rewards.

İ'tiyatlardan (alışkanlıklardan) uzaklaşmanız adına gayret gösteriyor, o mevzuda ayrı bir sevap kazanıyorsunuz.

When you think of all the people who are hungry and less fortunate, you earn rewards for your concerns.

Yiyecek-içecek bir şey bulamayan insanları düşündüğünüzden dolayı ayrıca sevap kazanıyorsunuz; siz, onları düşünüyorsunuz, "Bu aç insanlar" diyorsunuz.

Just like when people set up food stalls to support the needy.

Hani kermes yapanlar, birileri için kermes yapıyorlar.

You think about it and say 'So this is what hunger and thirst is like' and this way of thinking earns you rewards as well.

Dolayısıyla, "Demek ki hakikaten açlık, susuzluk böyle bir şeymiş" filan diye, o düşünmeyle de ayrı bir sevap kazanıyorsunuz.

The holy month of Ramadan is a time when God approaches believers with Divine Mercy; He can multiply your rewards by a multitude of hundreds.

Zaman dilimi olarak Ramazan-ı şerif, Cenâb-ı Hakk'ın mü'minlere rahmet ile teveccüh buyurduğu bir ay olması itibariyle, Allah, ondaki "bir"lerinizi "yüz" yapabilir, "bin" yapabilir, "on bin" de yapabilir.

Begin with pure intentions, fast during the day, perform the Tarawih Prayer, wake up for the predawn meal and control your body and make the most out of this month.

Hâlis bir niyetle Ramazan-ı şerife girilirse, orucu tutulursa, Terâvîhi kılınırsa, sahura kalkılırsa ve ağza-göze de sâhip olunarak bu ay iyi değerlendirilirse.

The Prophet says again:

Bunu da yine Kendileri (sallallâhu aleyhi ve sellem) ifade buyuruyorlar:

'Many people who fast get nothing from their fast except hunger and thirst,

"Nice oruç tutanlar vardır ki, açlık ve susuzluk, yanlarına kâr kalmıştır.

Many people who pray at night get nothing from it except lack of sleep.'

Nice ayakta duran insanlar da vardır ki, gece teheccüd adına, yanlarına sadece uykusuzluk ve yorgunluk kâr kalmıştır."

It should not be like this; while we are hungry we should also compose ourselves by controlling our eyes and ears, tongue and lips.

Öyle değil; bir taraftan aç-susuz kalırken, bir diğer taraftan da elimizi-ayağımızı, gözümüzü-kulağımızı, dilimizi-dudağımızı kontrol altına almalıyız.

Not being negative, not speaking negative, not listening to negative things, not extending a hand to negative things, not taking a step towards negative things.

Olumsuz bakmama, olumsuz şey söylememe, olumsuz şeylere kulak kabartmama, olumsuz şeylere el uzatmama, olumsuz şeylere doğru bir adım atmama.

Using all of your body and faculties for what they were originally created for.

Bütün âzâ ve cevârihi -eskilerin ifadesiyle- "mâ hulika leh"inde, yani ne için yaratılmışsa o istikamette kullanma.

And this is something that adds another dimension to fasting.

Bu da orucu çok buutlandıran, ona derinlik üstüne derinlik kazandıran bir şey oluyor.

You are making all of your organs and limbs fast; this is the sort of opportunity Ramadan provides.

Bütün âzâ ve cevârihine oruç tutturuyorsun; Ramazan böyle bir vesile/mevsim.

You will be rewarded depending on how well you do this.

Şimdi bir insan bunların ne kadarını yapabiliyorsa, o kadar sevap kazanır.

If you do it in full, you will take your place behind the great Messengers; join the caravan of Abu Bakr, Umar, Uthman and Ali, may God be pleased with them.

Bütününü yapıyorsa burada, enbiyâ-ı ızâmın arkasında yerini alır o insan; Hazreti Ebu Bekirler, Ömerler, Osmanlar, Aliler (radıyallahu anhüm) kâfilesine katılır.

May God make allow us to fast in that manner and include us in the caravan, which is a reflection of the Luminous Moon, peace and blessings be upon him.

Cenâb-ı Hak, öyle oruç tutmaya ve o dırahşan çehreli kâfileye veya Kamer-i Münîr'in (sallallâhu aleyhi ve sellem) hâlesi olan o kâfileye katılmaya muvaffak eylesin bizleri.

Let me mention another matter here:

Burada -antrparantez- bir hususu arz edeyim:

There is a Turkish proverb that has been transferred from Arabic:

Arapçadan geçme bir Türk atasözü vardır:

'Seek refuge in God from the evil of those who you helped.'

"Kendisine iyilik yaptığın insanın şerrinden Allah'a sığın."

Many years ago, forty years ago, at a time when emotions were high, when I was at the age where I would respond swiftly to negativities, I was not fond of this proverb.

Çok eski yıllarda, bundan kırk sene evvel, heyecanların -bir yönüyle- üveyikler gibi kanatlandığı, değişik tersliklere karşı hemen tepki verme yaşında bulunduğum bir dönemde, ben bu tabiri hoş görmedim.

This thought will result in pessimism, open the doors of bad assumptions; so you will constantly make bad assumptions about others.

Bu düşünce, insanlarda bir bedbinliğe sebebiyet verir, suizan kapılarını ardına kadar açar; insanlar hakkında hep suizan edersiniz.

I altered that statement:

Değiştirdim ben o sözü:

'Try to soften those who are against you with kindness.'

"Şerrinden endişe ettiğin kimseyi bir de iyiliklerinle yumuşatmayı dene."

Respond with goodness toward those who commit evil as a requirement of their character.

Karakter icabı, sana kötülük yapmak isteyen insana, sen, iyilikte bulun.

When I made that final statement I was unaware of the Messiah's thoughts on that matter, but later I saw that the Messiah, the monument of compassion and benevolence says:

Ben, belki bu sözü söylerken, seyyidinâ Hazreti Mesih'in o mevzudaki mülahazasını bilmiyordum, duymamıştım ama sonra gördüm ki, şefkat âbidesi, merhamet âbidesi, mürüvvet âbidesi o İnsan (aleyhisselam) diyor ki:

'True goodness is not responding to kind treatment with and the like, goodness is responding to evil with goodness and kind treatment.'

"Gerçek ihsan, sana iyilik yapana iyilikte bulunman değildir; ihsan, sana kötülük yapan insana iyilikte/ihsanda bulunmandır."

Someone is moving to hurt you or coming to you to commit an evil act, baring their teeth.

Sana doğru dilini uzatmış, salya atarak geliyor; dişini göstererek geliyor; seni ısırmak için geliyor.

You need to respond like a human, not like any other creature. You need to look at ways to brush off that evil like a human being.

Sen onu yumuşaklıkla, bir insan gibi -diğer mahlûklar gibi değil, bir insan gibi; tasrih etmiyorum, bir insan gibi- mukabelede bulunmak suretiyle nasıl savacaksan, öyle savmaya bakacaksın.

Especially today, when matters are purposefully interpreted in ways that in no way resemble the truth, if you act in a similar manner, you will in turn magnify the calamity.

Hususiyle günümüzde, hiç olmayacak şeylerin -te'vîl, tefsir ve farklı tahşiyelerde bulunmak suretiyle- farklı zeminlere çekilmeye başlandığı veya öyle bir vetirenin yaşandığı bir dönemde, siz de aynı şekilde davranırsanız, musibeti ikileştirmiş olursunuz.

By means of leaving an affliction alone, one will kill its fertility;

Musibeti tek başına bırakmak suretiyle ise, doğurganlığını öldürürsünüz onun;

a calamity cannot give birth another calamity any longer.

musibet, musibet doğurmaz artık.

Therefore look to leaving aside evil, vile words, atrocities, and dishonour.

Dolayısıyla kötülüğü, çirkin lafı, şenaati ve denâeti yalnız bırakmaya bakın.

Act humane towards them.

Onlara karşı, insanca davranın.

They come onto you with teeth baring, mouths salivating, claws out;

Size diş göstererek, aynı zamanda ağzından salya akıtarak, pençesini göstererek üzerinize geliyor;

dismiss them in whichever manner is most humane.

siz onu, insanca bir tavır ile nasıl savacaksanız, öyle savmaya bakacaksınız.

A real believer, at a time when foul winds blow and scatter everything, a time when tsunamis follow tsunamis, and defamations rain upon them, does not waver from the line of steadfastness.

Gerçek mü'min, rüzgârların muhalif estiği bir dönemde, her şeyi saçıp-savurduğu bir dönemde, tsunamilerin tsunamileri takip ettiği bir dönemde, tepesinden aşağıya hakaretlerin yağdığı bir dönemde bile istikamet çizgisinden ayrılmaz.

For example, you have not stepped on an ant; you have cried over the death of a bee, I am mentioning a factual event.

Siz mesela, karıncaya basmamışsınız, bir arının ölümü karşısında -vakıayı anlatıyorum- ağlamışsınız.

Despite you being like this, someone will come out and call you a 'terrorist;' they aim to legitimise and disguise their hate as sanctions and laws, and then spread and announce this to different parts of the world that they have connections to.

Böyle olmanıza rağmen, kalkar birileri size "Terörist" der; bunu bir kısım müeyyidelerle, kânun şeklindeki derme-çatma şeylerle teyîd altına alır ve sonra da dünyanın değişik yerlerindeki onlara bağlı kimselere bunu duyururlar, ilan ederler.

It will come to the tip of your tongue:

Sizin dilinizin ucuna kadar gelir:

'Those who call us terrorists and the vandals who mimic them.

"Bize terörist diyenler ve onları taklit eden vandallar.

They are as insane as each other.' This has come to the tips of your tongues.

Onlar da onlar kadar zırdelidir" filan, dilinizin ucuna kadar geldi.

However this is vulgarity, worthlessness, it is to fall to their level.

Fakat bütün bunlar, basitliktir, seviyesizliktir, onların seviyesine düşme demektir.

Despite it all, it has come to the tip of your tongue, and I think you should keep it there, do not say it; do not multiply the calamities.

Her şeye rağmen, dudağınızın ucuna kadar geldi, bence, onu hapsedin, söylemeyin; musibeti ikileştirmeyin.

Well, there is a calamity; you are in those waves of affliction, wrapped inside this misfortune.

Haa bir musibet var; siz o musibet dalgaları içindesiniz veya musibetler sarmalı içindesiniz.

Discuss and think with one another to produce logical and alternative strategies so that you may elude this situation as humanly as possible.

İnsanca o işten sıyrılmanın yolları ne ise, kafa kafaya verin, düşünün, makul stratejiler, alternatif stratejiler üretmek suretiyle onun içinden insanca sıyrılmaya bakın.

Our great dervish Yunus Emre says, 'Respond without hands against those that strike you, without speech against those who curse you; a dervish ought to be selfless.'

"Dövene elsiz, sövene dilsiz, derviş, gönülsüz gerek" diyor, bizim büyük dervişimiz Yunus Emre.

Respond without hands against those that strike you, without speech against those who curse you.

Dövene elsiz; sövene dilsiz.

Without speech against those who say, 'Terrorist!'

"Terörist" diyene dilsiz gerek.

Without hands against those who crush you under their feet.

Sizi ayakları altına alıp ezene, dilsiz gerek.

The Pride of Humanity behaved as such, the Rightly-Guided Caliphs behaved as such; in the times following there were people of the Umayyads who also behaved as such.

İnsanlığın İftihar Tablosu (sallallâhu aleyhi ve sellem), böyle davrandı, Râşid halifeler de böyle davrandı; daha sonraki dönemlerde Emevîlerin içinde böyle davrananlar oldu,

There were people from the Abbasids, Seljuks, and the Ottomans who also behaved like this or similarly.

Abbasîlerin içinde böyle davrananlar oldu, Selçukluların ve Osmanlıların içinde de böyle davrananlar veya ona yakın davrananlar oldu.

They always acted as such; they chased evil away with goodness.

Öyle davrandılar; hep, kötülüğü iyilikle savdılar.

This was not their nature; it was not from based on their inferior reasonings.

Bu, ezberden değildi; onların dayanaksız içtihatları değildi.

The Holy Qur'an states:

Kur'an-ı Kerim buyuruyor:

'Evil and goodness cannot be one.

"İyilikle kötülük bir olmaz.

Repel evil with what is better (or best).

O halde sen kötülüğü en güzel tarzda uzaklaştırmaya bak.

Then see: the one between whom and you there was enmity has become a bosom friend' (Fussilat, 41:34).

Bir de bakarsın ki, seninle kendisi arasında düşmanlık olan kişi candan, sıcak bir dost oluvermiş" (Fussilet, 41:34).

The Qur'an says, 'goodness and evil is not equal'.

"İyilik ve kötülük denk değildir, birbirine müsâvî değildir" diyor Kur'an-ı Kerim.

It says 'if someone was to attack you, send them away with goodness'.

"Biri, sana saldırıda bulunduysa, sen bir iyilikle sav onu" diyor.

And what happens then?

E ne olur sonra?

'Who knows, maybe those who felt hostility towards you, will one day come to be a confidant, a cordial friend.'

"Senin ile kendisi arasında düşmanlık olan kimse, bakarsınız ki, birden bire dost olmuş, o senin "velî-i hamîm"in (candan, yürekten, sımsıcak dostun) haline gelmiş."

Yes, on the contrary, if you retaliate with the same evil, you will be responsible for the matrimony of evil.

Evet, aksine aynı kötülükle mukabelede bulunduğunuz zaman, kötülük izdivacına kalkmış olursunuz.

When you retaliate to evil with evil, you would be pairing them; like doctors say, you would be causing a 'vicious circle' of evil.

Kötülüğe kötülükle mukabelede bulunduğunuz zaman, kötülükleri evlendirmiş olursunuz; tabiplerin tabiriyle diyeyim, bu defa kötülükler "fâsid daire"sine sebebiyet vermiş olursunuz.

A vicious circle...

Şimdilerde yalın Türkçe ile ifade ederken, "kısır döngü" diyorlar; kötülükler kısır döngüsüne sebebiyet vermiş olursunuz.

I think it should be left alone.

Bence, yalnız bırakın, yalnız kalsın.

Perhaps one day, they will come to you with loneliness, feeling regret.

Yalnızlığı ile bir gün -belki- dönüp sizin yanınıza gelecek, belki pişmanlık duyacak orada.

In this respect, this should be our general character;

Bu açıdan, genel karakterimiz bu;

I am trying to be the interpreter for your character on this matter, with my state of mind.

ben sizin bu mevzudaki karakterinize tercüman olmaya çalışıyorum, ruh hâletim itibariyle.

You are gentlemen who do not step on an ant.

Karınca basmaz efendilersiniz sizler.

You are people who weep before the death of a bee.

Bir arının ölümü karşısında ağlayan insanlarsınız sizler.

You are people who say 'I ask for forgiveness from God' when you recall pouring water into a scorpion burrow seventy years ago, and remember it as a homicide.

Yetmiş sene evvel bir akrebin deliğine su döktüğünüzden dolayı, yetmiş sene sonra onu bir cinayet gibi hatırlayınca, "Binlerce estağfirullah yâ Rabbi, bir cana kıydım ben orada, bir cana kıydım" diyen insanlarsınız sizler.

This is who you are; try to stay firm in your character.

Siz, busunuz; bu karakterinizden taviz vermemeye bakacaksınız.

And, to a great extent, you have overcome this trial with your companions.

Ve büyük ölçüde bu imtihanı arkadaşlarınız ile kazandınız.

When the assets and organisations that you made with great effort were seized and you were treated like rebels, forget striking someone, you did not even bend a finger against their attacks.

Alın teriyle kazandığınız, ortaya koyduğunuz malınıza, mülkünüze el konduğunda, müesseselerinize el konduğunda, birer şakî, birer âsî gibi muameleye maruz kaldığınızda, değil birine yumruk vurmak, o esnada parmaklarınızı bile kıvırmadınız, bükmediniz onu tehdit manasına, böyle (yumruk sıkar gibi) bile davranmadınız.

That is how I saw your manner.

Ben, öyle gördüm, arkadaşların tavrını; öyle gördüm.

But it seems like some people's character is not so.

Ama birilerinin karakteri öyle değilmiş.

If they were going to act in this manner, why didn't we act accordingly, like them?

Kendilerinin yaptığı gibi bazı şeyler yapılabilecekmiş, şimdiye kadar neden yapılmamış?

'I wonder what should be done.

"Ne yapmalı da acaba onu yaptırtmalı?

How to react?

Ne yapmalı ki.

Will you plunge a spear into their bosom or subject them to a shooting spree?'

Bağırlarına mızrak mı saplayacaksın, bunları yağma kurşuna mı tâbi tutacaksın?"

Let me say parenthetically, even when we come across such things we should not correspond in a similar manner.

Evet, antrparantez ifade edeyim; buna bile maruz kalındığı zaman mukabele edilmemeli bugün.

Essentially, as expressed in books on Islamic theology and jurisprudence, it is a duty to protect a person in five matters.

Esasen "usûl-i hamse" açısından -Usûlüddin kitaplarında, usul-i Fıkıh kitaplarında anlatıldığı üzere- beş şeyin korunması haktır.

(Muslim scholars summarised these five matters as protection of: religion, life, intellect, progeny and wealth.

(İslâm âlimleri, din ve dünya işlerinin nizam ve intizamı için zaruri olan hususları din, can, akıl, nesil ve malın muhafazası şeklinde beş maddede özetlemişlerdir.

These are our 'fundamental freedoms' which translate and are referred to as the five matters).

Daha doğru olarak "mesâlih-i hamse" diyebileceğimiz bu esaslar genelde "usûl-i hamse" tabiriyle anılmaktadır)

Humans are entitled defended themselves to conserve them.

İnsan, o mevzuda müdafaa etme hakkına sahiptir.

Some lawyers add 'freedom' and make six matters, That is, 'six fundamental matters.'

Bazı hukukçular, buna "hürriyet"i ilave etmek suretiyle, "usûl-i sitte" diyorlar, "altı tane temel/esas".

If one defends themselves in regards to assaults in any of these matters and dies, they will die a martyr.

Bu mevzuda müdafaa yapılır ve bu mevzuda insan, ölürse, şehit olur.

Since, in today's climate, where there is much sensitivity in such matters, I believe, even if they cause someone's death, you shouldn't react in a similar manner.

Fakat günümüz çok hassas olduğundan dolayı -bence- bu türlü şeylerde, varsın bir cana kıysınlar, mukabelede bulunmamak lazım.

'To retaliate in a similar manner' is a trait of the wrongdoer.

"Mukabele-i bi'l-misil" kâide-i zâlimânedir.

This way of thought is what shapes the mind of those who will guide others.

Bu, sizin düşünce dünyanıza mimarlık yapan insanın mülahazasıdır.

To respond to evil actions with evil is a trait of an oppressor.

"Mukâbele-i bi'l-misil kâide-i zâlimânesi" diyor; kötülüğün aynısıyla birine mukabelede bulunmaya, "zalimce bir tavır, bir davranış" diyor.

Let's us return to the holy month of Ramadan:

Ramazan-ı şerif bahsine dönelim:

In this blessed month, we firstly are practicing the fast; secondly it has become a custom within society to recite the Qur'an.

Bu mübarek ayda, bir, oruç tutuyoruz; iki, toplumumuzda âdet olmuş, mukabele yapıyoruz.

However, to engage with the Qur'an shouldn't be limited to only a month.

Esasen, Kur'ân-ı Kerim'le meşguliyet bir aya münhasır olmamalı.

When we look at the righteous scholars of the early period of Islam, their affiliation with the Qur'an wasn't limited to the month of Ramadan.

Selef-i sâlihîne bakılınca görülüyor ki, onların Kur'ân'la irtibatı öyle Ramazan-ı Şerif'e münhasır değildi.

This issue is mentioned amongst Islamic jurisprudence; examples of where the Qur'an is recited from beginning to end once every three days, even daily.

Esasen, kütüb-i fıkhiyede de ifade ediliyor bu mesele; üç günde bir Kur'an-ı Kerimi hatmetme meselesi var, her gün hatmetme meselesi var.

To recite this book everyday will be difficult; you will need to dedicate fifteen hours solely to do this.

Her gün hatmetme epey zor, onun için on beş saat ayırmanız lazım.

That is, you will need to read a chapter (twenty pages) per half an hour; but if you want to read it properly, these sections require on average forty minutes.

Her cüze yarım saat ayıracaksınız; hele doğru okuyorsanız, kırk dakika ister her bir cüz.

That is, if you read fluently with all grammatical rules.

Doğru, Hadr tarikiyle okursanız şayet.

(In terms of reading the Qur'an, the etiquette to reading it is classified according to different modes, there are some ways to read faster than other modes).

(Kur'an okuma hususunda tertîl, tedvir ve hadr olmak üzere üç usulden bahsedilir; hadr, medleri daha az uzatıp diğerlerine göre daha hızlı ama düzgün okumaktır.)

I am assuming you could complete a chapter in half an hour with this method; therefore, all thirty chapters of the Qur'an will be read in fifteen hours.

Zannediyorum yarım saatte bir cüz biter; dolayısıyla otuz cüz, on beş saat ister.

How did they achieve this?

Onlar onu nasıl yapıyorlarmış?

The only explanation to this is that their time has miraculously been expanded.

Zannediyorum bast-ı zamana mazharlarmış.

Certain eminent friends of God talk of the expansion of time.

Bazı veliler, bast-ı zamandan bahsediyorlar.

Average people even, when talking of this notion, they say:

Bazı belki sıradan insanlar bile, bast-ı zamandan bahsederken, diyorlar ki:

'I prayed forty cycles of the Prayer and the clock was in front of me, when I looked, only five minutes had passed.

"Kırk rekât namaz kıldım, saat önümdeydi, baktım, sadece beş dakika geçmiş."

God knows, 'In one evening I was able to recite the whole Qur'an', says a man.

Allahu a'lem, "Bir gecede, sadece bir akşamda Kur'an-ı Kerim'i hatmettim" diyor adam.

We see this in the biographies of hadith transmitters.

İşte hadis ricâli içinde görüyoruz bunları.

Yes, from amongst people that you know, those close to me, some said they recited the whole Qur'an every three days.

Evet, tanıdığımız insanlardan birisi, yine bana en yakın olanlardan birisinin şehadetiyle, üç günde bir Kur'an-ı Kerim'i hatmediyordu.

This means, that every day they read 200 pages of the Qur'an.

Demek ki her gün on cüz okuyordu, Kur'an-ı Kerimden.

I wish they understood the meaning while they read.

Şimdi, keşke manasını bilerek okusa.